Laurens De Maeyer

Ik ben Laurens, ik ben 14 jaar en ik ben slechtziend. Ik heb een abonnement op de blindentribune bij Club Brugge. Dankzij de audiodescriptie kan ik de wedstrijden goed volgen en tegelijk gewoon tussen de andere supporters in het stadion zitten.

Tijdens de wedstrijd krijgen we een hoofdtelefoon en zijn er twee commentatoren in het stadion aanwezig die heel gedetailleerd vertellen wat er op het veld gebeurt.

Ze beschrijven wie de bal heeft, naar wie er gepast wordt, waar de bal zich op het veld bevindt, wie een doelpunt maakt of waar een inworp wordt genomen. Alles wat je normaal met je ogen zou volgen, zetten zij zo goed mogelijk om in woorden.

Je kan het een beetje vergelijken met voetbalcommentaar op de radio, maar het is nog veel gedetailleerder. Daardoor kan ik mij echt een beeld vormen van de wedstrijd in mijn hoofd.

Dat verschil is heel groot. In het stadion heb je de sfeer en dat vind ik een heel belangrijk onderdeel van voetbal. Je zit tussen allemaal andere mensen die voor Club supporteren en je beleeft alles samen.

Je hoort de supporters, je ruikt het gras en natuurlijk ook de frietjes. (lacht) Al die dingen samen zorgen ervoor dat je echt voelt dat je in het stadion bent.

Dankzij de audiodescriptie heb ik eigenlijk het beste van de twee: ik kan heel goed volgen wat er op het veld gebeurt én ik beleef ondertussen de volledige sfeer van het stadion.

Dat zit eigenlijk gewoon in de familie. Iedereen bij ons is voor Club Brugge. Als er thuis Belgisch voetbal op televisie kwam, dan keken we naar Club. Ik kreeg als kind ook een Club Brugge-shirtje.

Ik heb nooit echt moeten kiezen welke ploeg het zou worden. Het was altijd Club Brugge. En voor mij is het natuurlijk ook gewoon de leukste en de beste ploeg van België. (lacht)

Ze doen dat fantastisch. Soms weet ik zelfs dingen die de mensen rondom mij niet weten, omdat de commentatoren zoveel informatie geven. (lacht)

Door hun beschrijvingen kan ik in mijn hoofd echt een beeld maken van de wedstrijd. Ik zie het misschien niet zoals iemand anders het ziet, maar ik kan wel perfect meevolgen.

Heel belangrijk. Er zijn nog veel andere blinde en slechtziende mensen die supporter zijn van Club Brugge en die ook graag naar het stadion willen komen.

Dankzij de blindentribune kunnen zij de wedstrijd volgen én beleven. Je kan met je familie of vrienden komen, je zit tussen andere supporters en je maakt samen de sfeer mee. Je bent gewoon supporter tussen de andere supporters.

De twee keren dat we kampioen zijn geworden sinds ik naar het stadion kom. We zijn toen ook het veld opgelopen en de sfeer was ongelooflijk.

Vooral de eerste keer dat ik Club kampioen zag worden, zal ik nooit vergeten. Heel het stadion viert feest en je staat daar middenin.

Ik hoop vooral dat ik nog heel lang naar de wedstrijden van Club kan blijven komen en ervan kan blijven genieten.

En natuurlijk mag dat nieuwe stadion er ook komen. (lacht) Maar dan wel met een goede blindentribune, zodat wij daar ook opnieuw de wedstrijden goed kunnen volgen.

Dat is voor ons enorm belangrijk. Eigenlijk is het dankzij de Foundation dat we nu al drie seizoenen op rij een abonnement bij Club Brugge hebben.

Het begon toen Laurens via de Foundation eens met een speler het veld mocht oplopen. Vanaf dat moment is zijn liefde voor Club en voor het supporteren alleen maar sterker geworden.

Vandaag is het heel mooi om hem iedere wedstrijd opnieuw te zien genieten. Hij kan echt deel uitmaken van de Clubfamilie en samen met ons en alle andere supporters de wedstrijden beleven. We hopen dat we dit nog heel veel jaren samen mogen meemaken.